[ Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα ] Επιστροφή στα δημιουργήματα

Το όνειρό μου 
Όλα ήταν ένα τρελό και υπέροχο αστείο!
Αυτό όμως που ένιωσα και έζησα μαζί σου ήταν η ΖΩΗ!
Περάσαμε στιγμές που δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα ζούσα!
Είσαι η ζωή μου το όνειρό μου ο έρωτάς μου!
Η τρέλα η φλόγα το πάθος δεν θα σβήσουν ποτέ!
Πάντα θα αισθάνομαι έτσι!
Εσύ μου τα έμαθες όλα αυτά, μόνο εσύ!
Είμαι η πιο τυχερή γυναίκα του κόσμου που γνώρισα την αληθινή αγάπη μου είχες πει κάποτε!
Αυτό είναι κάτι που δυστυχώς δεν μπορούν να το γνωρίσουν όλοι!
Αυτοί οι άνθρωποι πάντα θα είναι δυστυχισμένοι και άδειοι!
Εγώ όμως δεν θα είμαι ποτέ σαν αυτούς!!!
Πάντα θα υπάρχεις μέσα μου και γύρω μου!!!
Πάντα θα σε αισθάνομαι δίπλα μου !
Είσαι το πιο υπέροχο πλάσμα που γνώρισα και έζησα μαζί του!
ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ!!!
Πάντα θα σ’ αγαπώ! 
Σ’ ευχαριστώ που είσαι πάντα δίπλα μου!
Σ’ ευχαριστώ που μ’ έμαθες να αγαπώ!
ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ!!!
Ζωή Μπουρλούκα Κιμούντρη

ΠΟΙΗΜΑ  ΑΓΑΠΗΣ

Όταν έχεις ανάγκη από αγάπη

Όταν έχεις ανάγκη από αγάπη και δεν στην δίνουν

Όταν πρέπει να ερωτευθείς και δεν σε ερωτεύονται

Όταν είσαι μόνος δεν μπορείς να ξεφύγεις από την μοναξιά

Όταν είσαι δυστυχισμένος δεν έχει νόημα να το λες

Όταν θέλεις αγκαλιά δεν έχεις από πού να την πάρεις

Όταν θέλεις να καλέσεις κάποιον δεν βρίσκεις κανέναν

Όταν είσαι στην γη ποιος ενδιαφέρεται για σένα

Ποιος ενδιαφέρεται για σένα;

Μείνε δίπλα μου , σκέψου με

Φέρσου γλυκά με μένα, μην με τυραννάς, μη με κάνεις να ζηλεύω

Μην με εγκαταλείπεις ,καθώς δεν μπορώ να αντέξω ακόμη έναν χωρισμό

Μείνε μαζί μου , αγάπησε με

Κατάλαβε με , αγάπησε με, δεν έχω ανάγκη από συζητήσεις

Γίνε η μόνιμη αγαπημένη μου

Άντε να ξεχάσουμε κανόνες και νόμους , να μην γνωρίζουμε ότι το σεξ είναι ζούγκλα

Να ηρεμίσουμε , να φθάσουμε σε ισορροπία

Δεν ελπίζω σε τίποτε , δεν παίρνω αγάπη

Όταν έχεις ανάγκη από αγάπη

Όταν πρέπει να ερωτευθείς και δεν σε ερωτεύονται

Όταν είσαι στη γη , καμιά γυναίκα δεν σε δίνει σημασία !

P I I M A      A G A P I S

Otan eheis anagki apo agapi

Otan eheis anagki  apo agapi kai den stin dinoun

Otan prepei na eroteftis kai den se erotevonte

Otan eisai monos den mporeis na xefigis apo tin monaxia

Otan eisai distihismenos den ehei noima na to les

Otan theleis agkalia den eheis apo pou na tin paris

Otan thelis na kaleseis kapoion den vriskeis kanenan

Otan eisai stin gi poios endiaferetai gia sena

Poios endiaferetai gia sena?

Mine dipla mou , skepsou me

Fersou glika me mena, min me tiranas, mi me kaneis na zilevo

Mi me egkatalipeis , kathos den mporo na antexo akomi enan horismo

Meine mazi mou , agapise me

Katalave me , agapise me, den eho anagki apo sizitiseis

Gine i moni agapimeni mou

Ante na xehasoume kanones kai nomous, na min gnorizoume oti to sex einai

Zougla

Na iremisoume, na ftasoume se isoropia

Den elpizo se tipota, den perno agapi

Otan eheis anagki apo agapi

Otan prepei na eroteftis kai den se erotvonte

Otan eisai stin gi , kamia gineka den se dinei simasia !

ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ
ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Όταν ανοίγω τα μάτια

Δεν σ' έχω κοντά μου

Όταν ανοίγω τα μάτια

Η ευτυχία μου χάνεται ….

Μόνο στ΄ όνειρο

Η μορφή σου είναι πραγματική

Το φως του φεγγαριού ακολουθεί τα βήματα μου

Που σε ψάχνουν

Το σκοτάδι εξαφανίζεται

Τρομαγμένο από την γλυκιά φωνή μου

Που σε φωνάζει  

Η ψυχή μου έχει ανάγκη απ΄ το ζεστό

Φιλί των χειλιών σου…

Είσαι τόσο κοντά που

Φθάνει μόνο ν΄ απλώσω    το χέρι

Για να σε ακουμπήσω …

Έχω ακόμη ένα βήμα να κάνω,

Μόνο ένα…

Αλλά…, μια φωτεινή έκρηξη

Διώχνει το φευγαλέο όνειρο .

Όταν άνοιξα τα μάτια

Δεν ήσουν κοντά μου

Όταν άνοιξα τα μάτια

Η ευτυχία μου χάθηκε…

ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Για σένα…θα μάζευα όλα τα λουλούδια

Και θα σου τα χάριζα.

Για σένα…θα μάζευα όλα τα αστέρια

Και θα τα σκόρπιζα μέσα στα λουλούδια

Για σένα θα μάζευα ότι είναι πιο όμορφο

Σε αυτή τη γη

Και σε αυτό το σύμπαν

Και μ΄ όλα  αυτά θα σου 'φτιαχνα ένα στεφάνι…

ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Θα τα δεχόσουν όλα αυτά ;

 

Η ΓΗΙΝΗ  ΨΥΧΗ

Βλέπω τ΄ αστέρια

Και το φως τους με τυφλώνει

Θα ήθελα να 'βλεπα  μόνο μια αχτίδα

Να κατέβαινε στη ζωή μου…

Αλλά αδύνατον , είναι πολύ μακριά

 

Είναι μακρύς ο δρόμος

Εγώ είμαι μια γήινη ψυχή

Αυτά ζουν στον ουρανό

Το φως τους κατευθύνεται

Σε εκείνους που το περιμένουν

Εγώ δεν  ξέρω αν το αξίζω

Και θα μου ήταν δύσκολο να το μάθω…

ΤΟ ΦΩΣ

Να ονειρεύεσαι όλη την νύχτα μέχρι το ξημέρωμα

Ύστερα … Το σκληρό φως σου διώχνει τις αγνές σκέψεις

Τι φώτισε τη νύχτα σαν το αστέρι,

Φώτισε ένα λεπτό…

Και ύστερα έσβησε

Σβήνοντας το ωραίο

Που ήθελα να μου δώσει μια φορά ….

Π. Κιμούντρης

 

[ Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα ] Επιστροφή στα δημιουργήματα