ΦΟΒΟΣ  ΑΓΑΠΗ  ΜΙΣΟΣ

 

 Βίκτωρ Ουγκώ είχε γράψει:
«Η υπέρτατη ευτυχία της ζωής είναι η σιγουριά ότι μας αγαπούν, μας αγαπούν γι' αυτό που είμαστε, ή μάλλον μας αγαπούν κι ας είμαστε όπως είμαστε».

Πριν το Πάσχα, την μεγαλύτερη γιορτή Αγάπης για τον Χριστιανισμό, ζήσαμε το τραγικό γεγονός με την δολοφονία ενός νεαρού άνδρα στην Παιανία, δίπλα μας.
Άφησε την τελευταία του πνοή επάνω στην άσφαλτο χτυπημένος από συνανθρώπους του! Το θύμα ήταν γιος, αδελφός, φίλος, εραστής... οι θύτες και αυτοί με την σειρά τους είναι το ίδιο... για κάποιους άλλους... που αν εκείνοι ήταν στην άσφαλτο θα έτρεχαν να βοηθήσουν! Άνθρωποι χτύπησαν ανθρώπους, αδελφοί χτύπησαν αδελφούς.

Θύματα και οι θύτες του ίδιου τους του εαυτού και του Εγώ τους! Θύματα γιατί με αυτό στην ψυχή τους θα πορευθούν από δω και πέρα...
Καταδικαστέα η πράξη. Αλλά γιατί έγινε άραγε; Γιατί τόση βία;
Μήπως κάτω από την βία κρύβεται ο Φόβος;
Φόβος για το διαφορετικό, Φόβος για τον άλλον που είναι απέναντι μας... και όχι δίπλα μας.

 

Πριν λίγα χρόνια βίωνα την κακία κάποιων τέως συνανθρώπων  μου . Άρχισαν με εκβιασμούς, συνεχίστηκαν με  μηνύσεις , με πράξεις γεμάτες κακία. Η αιτία ο φόβος της ύπαρξης τους, η κακία της ψυχής τους, η μη επικοινωνία με τον Θεό της αγάπης!

 

Πριν λίγο καιρό  χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα ζήσαμε και άλλο ένα τραγικό γεγονός. Ένας συνάνθρωπός μας αφαίρεσε την ζωή από 32 συμφοιτητές και καθηγητές του. Θύτης και θύμα ταυτόχρονα  ο ίδιος. Γιατί το έκανε; Γιατί τόση βία, γιατί τόση κακία ;
Μήπως ήταν ο φόβος που όπλισε το χέρι του;
Ο φόβος της απόρριψης που πιθανόν να βίωνε από τους άλλους; Ο φόβος του Εγώ; Τι άραγε?

Μεγαλώνουμε συγκρίνοντας τον εαυτό μας με τους άλλους και πιστεύοντας ότι ο καθένας μας είναι διαφορετικός! Ξεχωριστός!
Στην πραγματικότητα κανείς δεν είναι ξεχωριστός.
Είμαστε όλοι ίσοι και μοιραζόμαστε το ίδιο πνεύμα.
Όλοι μοιραζόμαστε το ίδιο οξυγόνο, πίνουμε το ίδιο νερό, περπατούμε , ζούμε στο ίδιο έδαφος, δουλεύουμε στην ίδια μικρή κοινωνία της πόλης μας.
Δεν είμαι ούτε εγώ, ούτε εσύ αποκομμένοι από τις υπόλοιπες ψυχές του πλανήτη.
Μοιραζόμαστε ακριβώς την ίδια ενέργεια που βρίσκεται μέσα στις ψυχές του Αφγανιστάν  και της Ινδίας  για παράδειγμα.
Γιατί τότε νιώθουμε αποκομμένοι; Γιατί να Φοβόμαστε , να Μισούμε και να μην Αγαπάμε;
Πιστεύω ότι το αντίθετο της Αγάπης δεν είναι το Μίσος αλλά ο Φόβος.

Η Αγάπη και το Μίσος είναι ισχυρά συναισθήματα που μπορούν να εμφανιστούν ταυτόχρονα. Υπάρχουν πράγματα που αγαπάμε. Υπάρχουν πράγματα που μισούμε. Υπάρχουν πράγματα που φοβούμαστε.
Γιατί να υποκριθούμε το αντίθετο;
Υπάρχουν φορές που αγαπάμε εκείνο που μισούμε και μισούμε αυτό που αγαπάμε.
Όταν όμως νιώθεις φόβο δεν νιώθεις αγάπη. Όταν δεν υπάρχει αγάπη στην ζωή σου έχεις υποκύψει στο Εγώ και έχεις εγκαταστήσει τον Φόβο εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκεται η Αγάπη. Έχεις αφήσει το Εγώ να αντικαταστήσει τον Θεό.

«Ο Θεός είναι αγάπη» είναι ένας ιδιωματισμός , γιατί η πρόταση έχει ακριβώς το ίδιο νόημα και όταν διαβαστεί από το τέλος στην αρχή. «Η αγάπη είναι Θεός»
Η Αγάπη είναι η ουσία του σύμπαντος. Είναι η ισχυρή κόλλα που κρατά τα πάντα ενωμένα.
Η Αγάπη, όπως το έθεσε ο Ντοστογιέφσκι, είναι το μέγιστο στην ζωή. Η Αγάπη είναι το πάν!!
Την έχω δει την αλήθεια.
Δεν είναι σαν να την έχω εφεύρει με το μυαλό μου.
Την έχω δει, ΤΗΝ ΕΧΩ ΔΕΙ !!
Και η ζωντανή εικόνα της έχει γεμίσει την καρδιά μου για πάντα....

Αλλά δυστυχώς , δεν θριαμβεύει πάντα , όταν η κακία του πλησίον μας την έχει καλύψει.

ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ

Φόβος λοιπόν, Μίσος ή Αγάπη;

 

ΑΓΑΠΗ...

 

Κιμούντρης  Παναγιώτης

Φροντιστήριο Μέσης Εκπαίδευσης

Πληροφορικής

ΝΕΑ  ΓΝΩΣΗ

Δαγκλή 1-3  Τηλ. 2541068881

www.neagnosi.gr